banner1241
banner639

Sesindeki huzur yüzündeki nur

Her zaman baş tacı etmektir onur

Elleri hep sevgi ile dokunur

Şefkatin bilinen dilidir anne.


Ayettir diyor ki; “öf” bile denmez

Değeri yücedir hakkı ödenmez

Hiçbir gün gücenmez sırtını dönmez

Umudun kırılmaz dalıdır anne.

Üç gündür Ankara’da annemin yanındayım….

Bize göre Anne; Sonsuz güven, koşulsuz sevgi ve sabrın diğer adı…

Şüphesizdir ki annelerimiz, hayatımızın en güzel anlamını ifade eden, en fedakâr ve en sadık dostumuz canımız ve de varlığımızdır.

Anneler öyle güzel ve sonsuz olan bir varlıktır ki; onları yanımızda hissedebilmek, onların sevgisini alabilmek, onlarla yaşayabilmek sonsuzluğun en güzelini yaşayabilmek gibidir.

O melek yüzlü olan annelerimizin en büyük istekleri; bizlerin her daim başarılı, her daim sağlıklı ve de her yerde her şekilde mutlu olmamızdır.

Bunlara karşılık olarak da bizlerin evlatları olarak her daim onlara hiçbir zaman ölmeyecek ve de azalmayacak olan sevgi bağlarımızla bağlı olmamız gerekir.

Onları her daim baş tacı yapmamız gerekir. Onların değerini bilmemiz, onlarda saygı ve sevgide kusur etmememiz gerekir. Onları yüreğimizin en güzel yerinde saygı ve sevgimizle büyütmeliyiz.

Gönül dünyamızda iki heceli “Anne” kelimesinin karşılığı böyle iken geçtiğimiz hafta Ankara’dan ablam Hakime hanım telefonda “Annem seni Ankara’ya çağırıyor” davet cümlesi yankılandı kulağımda…

Yaklaşık 1,5 ay önce  ağır hasta iken Gümüşhane’den alıp getirmiştik Ankara’ya. Uygulanan yoğun tedavi sonucu yavaş yavaş eski sağlığına kavuşur halde gördüm annemi…

Gerek diyabet ve gerekse kalp rahatsızlığına bağlı yaşadığı ağır hastalıktan biraz uzaklaşmış kendi ayağı ile ihtiyaçlarını kimseye muhtaç olmadan karşılayabilir olmasından mutlu olduk.

Bu vesileyle özellikle hasta yatağında tedavi gören tüm annelere acil şifalar diliyoruz.

Şimdi annemle Ankara’dan Gümüşhane’ye hatta köyümüz Dörtkonağa zihni yolculuk yapıp geçmişimizi konuşuyoruz.

İçinde bulunduğumuz soğuk kış günlerinde köy yaşamına dair anlattıkları içimi ısıtıyor.

Zamanı geriye sarıp; Turhanlı mahallesinde komşularımızla geçen uzun kış gecelerine gidiyoruz, Gelen misafirlere vazgeçilmez ikramlardan elma,pestil,ceviz, Kartol (patates) ve turşu ile başlayıp, oradan yolumuz dedemlere doğru Sallahlı mahallesine düşüyor….Hoca dedem,Ahmet Usta,Zennube bibi,Hüsnü amca sohbetimizin özneleri…

Bitmedi İşbirli mahallesinde bulunan teyzemin davetine katılmak için gecenin karanlığında ilerlemenin mümkün olmadığı zamanlarda kendi imkanlarıyla oluşturduğu meşaleyle önümüzü aydınlatarak hedefe varmamız….nice hatıralarını birinci ağızdan dinliyorum….

Demem o ki Annelerle çocukları arasındaki o müthiş sevgi ve bağlılık, şüphesiz ki kutsal bir anlam ifade ettiğini düşünerek…

“Cennet anaların ayaklarının altındadır.” İlahi gerçeğini hiç aklımızdan çıkarmayarak…

Annelerimizin sevgisiyle her daim büyüyen ve de her daim onların değerini en iyi şekilde bilen bir neslin olması dileğiyle…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner1234

banner877

banner995