banner639
banner1394

Dostluk üzerine ne çok şey yazıldı,çizildi.  Şarkılar,türküler,şiirler,maniler... Neler neler...

Ama üzerinde uzlaşılan ortak bir tanıma mazhar olamadı. Herkese göre özellikle de  değişen zamana göre  farklı  yorumlamalara tabi  oldu .  Kesin olan birşey var ki Yunus Emre'lerden ,Aşık Veysel'lerden günümüze geldikçe yozlaştırılan,yozlaşan ,anlamca içi boşalttırılan bir kavrama dönüştü dostluk!  Bu hususta söylenecek çok şey var elbet. Ama bu, başka bir yazımın konusu olsun. Dostluk olgusuna ulvi bir  perspektifden bakabileceğimiz  makalemi de yakın zamanda sizlerle paylaşacağım.

Gelelim bugün ki yazımıza;

Dost dediğin  hüznü de paylaşır,sevinci de.  Hüznü paylaşmak nispeten sevinci paylaşmaktan daha kolaydır. Bırakın dostu,arkadaşı; hiç tanımadığınız birini bile ağlarken gördüğünüz zaman  etkilenir,çoğu zaman da eşlik ederken bulursunuz kendinizi,  yaşlanan gözlerinizle. Çünkü  şahit olduğunuz bu hüznün , sizde çağrışım yaptığı  bir dramınız vardır anı belleğinizde. Yani gözyaşlarınızın muhatabı bizatihi sizsinizdir. Oysaki sevinci paylaşmak  meşakatlidir. Farklı bir ruh kimyasının işidir.  Olgun ve samimi bir duruş gerektirir. Çünkü mutluluklara konu olan  her sebebin kıskanılmak gibi bir kaderi vardır.   İşte ,dost da bunu bertaraf edebildiği noktada vardır.Burdan başlar dostluk...

 Gerçek dostu da bu noktada  aramak lazım.

Mutluluğunuzu içten bir tebessümle taçlandıran kaç kişi var etrafınızda ,  hiç düşündünüz mü?

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner1389

banner877

banner1384

banner1259