Eskişehir’de geçtiğimiz günlerde meydana gelen trafik kazasında eşini kaybeden ve kendisi de ağır yaralanan genç kadın, tedavi gördüğü hastanede yaşam mücadelesini kaybetti. Henüz üç ay önce dünya evine giren çiftin ölümü, ailelerini ve yakın çevrelerini yasa boğdu.

Kaza, 8 Aralık’ta Ankara–Eskişehir arasında bulunan E90 kara yolunda meydana gelmişti. Mert Özsöz idaresindeki 26 AEB 280 plakalı otomobil, aynı istikamette seyreden 55 EY 473 plakalı tıra arkadan çarpmış, çarpmanın şiddetiyle araç kontrolden çıkarak defalarca takla atmıştı. Feci kazada sürücü Mert Özsöz olay yerinde hayatını kaybetmiş, yanında bulunan eşi İrem Özsöz ile iki kişi yaralanmıştı.

İhbar üzerine olay yerine sağlık, itfaiye, jandarma ve polis ekipleri sevk edilmişti. Yapılan ilk müdahalelerin ardından durumu ağır olan İrem Özsöz ile diğer iki yaralı, ambulanslarla Polatlı Devlet Hastanesi’ne götürülmüştü. Burada yapılan müdahalelerin ardından genç kadın, daha kapsamlı tedavi için Ankara Bilkent Şehir Hastanesi’ne sevk edildi.

Yaklaşık üç aydır evli olduğu eşini kazada kaybeden İrem Özsöz’ün hastanedeki tedavisi günlerce sürerken, doktorların tüm çabalarına rağmen genç kadının yaşamını yitirdiği öğrenildi. 5 yıldır tanışan ve kısa süre önce evlenen çiftin ölümü, yakınlarını derin bir acıya sürükledi. Genç çiftin düğünlerinde çekilmiş fotoğrafları, acı kaybın ardından geriye kalan hatıraları oldu.

Olayla ilgili soruşturmanın sürdüğü belirtildi.

Bir bacağı diğerinden kısa olan pev hastası Eskişehirli 7 buçuk yaşındaki Zeynep İkra’yı kucağında her gün sınıfına taşıyan annesi Aynur Albayrak, herkesin bir engelli adayı odluğunu hatırlatarak okula engelli asansörü yapılmasını talep etti.
Odunpazarı ilçesi Emek Mahallesinde ikamet eden 3 çocuk annesi Aynur Albayrak’ın 7 buçuk yaşındaki Zeynep İkra Albayrak doğuştan pev hastası. Sahip olduğu hastalığından dolayı Zeynep İkra Albayrak’ın sağ bacağı diğerine göre daha kısa olması nedeniyle ortopedik bozukluk yaşıyor. İkra, tedavisi için her 2 buçuk yılda bir kemik uzatma ameliyatı oluyor. Ayağındaki sorundan dolayı 7 buçuk yaşındaki Zeynep İkra’yı annesi kucağında eğitim gördüğü Yıldırım Beyazıt İlkokulu’nun 2’inci katındaki sınıfına kucağında taşıyor.

Kızını kucağında taşıyarak sınıfına götürüyor
Oldukça zorluk çeken anne Aynur Albayrak, kızına asansörlü bir okul tavsiye edildiğini söylese de mevcut okulun evlerine 100 metre mesafede oluşu, çocuğunun arkadaşları ve öğretmenleriyle olan uyumunu bozmak istemediğinden dolayı, mevcut okula engelli asansörü talebinde bulunuyor. Kızının bazı etkinlik derslerine ve teneffüslere kalmadığının altını çizen, herkesin birer engelli adayı olduğunu hatırlattı.

"Kızım okulda çok mutlu"
Zeynep İkra’nın annesi Aynur Albayrak, "Zeynep İkra, doğuştan Pev hastası olup ortopedik engeli bulunmaktadır ve özel gereksinimli bir çocuktur. Yakın zamanda uzatma ameliyatı oldu. Bu ameliyatın süreci 6 ay devam ediyor ve şu an bu sürenin sonuna yaklaşmaktayız. Başlangıçta, asansörlü birkaç okula başvurduk, ancak maalesef ikametgâh nedeniyle kabul edilmedik. Son olarak, evimize çok yakın olduğu için bu okulumuza başvurduk. Zaten uzaktaki bir okul uygun olmazdı, çünkü Zeynep İkra özel gereksinimli bir çocuk olduğu için sürekli onun ihtiyaçları için gidip gelmem gerekiyor. Zeynep İkra, 2 Haziran'daki ameliyatından sonra yaklaşık üç aydır tekerlekli sandalye ile okula devam ediyor. Okulda asansör olmadığı için ilk başta sınıfımız üçüncü kattaydı. Sonradan sınıfımız birinci kata alındı; ancak bu kat, bodrum ve zemin katın üstü olduğu için aslında iki kat merdiven çıkmış oluyorum. Önce Zeynep İkra'yı çıkartıyor, sonra tekerlekli sandalyeyi yukarı taşıyorum. Beden eğitimi derslerinde tekrar Zeynep İkra'yı indiriyorum. Sürekli inip çıkma zorluğu nedeniyle, kızım katılmak istediği halde etkinlik derslerine bile katılamıyor. Bu mağduriyetin giderilmesi için CİMER'e başvurduk ve Millî Eğitim Müdürlüğümüzü aradık. Bize, istersek başka bir okula nakil alabileceğimizi söylediler. Ancak benim kızım öğretmenini, arkadaşlarını ve okulunu çok sevdiği için başka bir okul istemiyoruz. Evde eğitim alma hakkımız varmış, fakat kızım evde eğitim almak istemiyor. O, okulda sosyalleşmek istiyor ve okulda çok mutlu" dedi.

"Hepimiz birer engelli adayıyız"
Kızının okumayı çok sevdiğini ve okulunda daha sosyal olduğuna değinen Albayrak şöyle devam etti;
"Zeynep İkra, çok içe kapanık bir kızdı. On aylıktan beri ameliyat olduğu için psikolojik olarak çökmüş ve içine kapanık bir çocuk olmuştu. Tam kızımı topluma kazandırıp sosyalleştirirken, tekrar aynı şeyleri yaşamasını istemiyorum. Çocuğum gerçekten okulda çok mutlu. Okulumuza bir an önce asansör yapılması gerekiyor. Kızım bir ay sonra tekrar bir ameliyat olacak. İyileşse bile, ameliyatın ağırlığından dolayı bir süre merdiven çıkması yasak olacak. Ağır yük taşıyamayacak. Belki üç dört ay daha onu kucağımda taşıyarak merdivenleri yavaş yavaş çıkmak zorunda kalacağım. Okulumuz çok kalabalık, yaklaşık bin 200 kişilik. Teneffüslerdeki kargaşada kızım tekerlekli sandalye ile inemiyor. Çıkışlarda onu gidip alıyorum. Bu nedenle lütfen asansör istiyoruz. Okulumuza asansör yapılsın ve kızımın mağduriyeti giderilsin. Biz yarın bir gün yürüyecek, iyileşecek olabiliriz. Bu süreç dört yıllık, sonra biz mezun olacağız. Ama hepimiz birer engelli adayıyız. Yarın bir gün bize, öğretmenimize de bir şey olabilir. Okulda asansör olmalı. Bizim tek isteğimiz asansörün yapılması ve kızımın mağduriyetinin giderilmesidir. Benim kızımın eğitim hakkı elinden alınmasın. O okula gitmek, arkadaşlarıyla ve öğretmeniyle mutlu olmak istiyor."

"Okulumu çok seviyorum ve okula gitmek istiyorum"
Konuyla alakalı konuşan Zeynep İkra, "Okulumu çok seviyorum ve okula gitmek istiyorum. Öğretmenimi ve arkadaşlarımdan asla ayrılmak istemiyorum. En sevdiğim ders Türkçe. Esra öğretmenimi de çok seviyorum. Asansör istiyorum çünkü asansörün yapılmasını istiyorum" ifadelerini kullandı.

Çiftçilik ve hayvancılık yapan Orhun Topkaya, geçtiğimiz günlerde koyunlarını ağıla götürürken küçük oğlu Yusuf Alp’i de yanında götürdü. Kuzuların arasında kalan minik Alp, elindeki simidi yerken bir anda sevimli bir sürprizle karşılaştı. Etrafını saran kuzular, simitten pay kapmaya çalışırken küçük çocuğun yüzünü de yalayınca ortaya hem komik hem de tatlı görüntüler çıktı.

O anları telefonuyla kaydeden baba Orhun Topkaya kahkahalarına engel olamazken, oğluna “Kuzular ne yapıyor sana?” diye sordu. Minik Yusuf’un masum ve şaşkın bir ifadeyle verdiği “Kuzular beni yiyorlar” cevabı ise izleyenlerin yüzünde tebessüm bıraktı.

3 yaşına 24 Kasım’da basan Yusuf Alp’in kuzularla yaşadığı bu doğal ve neşeli anlar, hem aileyi hem de görüntüleri izleyenleri mutlu etti. Çukurca Mahallesi’nin sıcak atmosferini yansıtan bu görüntüler, sosyal medyada da kısa sürede ilgi gördü.

Çalışarak hayatını sürdürdüğünü anlatan Köprülü, kimseye muhtaç olmamak için gününün büyük kısmını arazilerde geçiriyor. “Ben kimseden veresiye bir şey almak istemiyorum. O yüzden çalışıyorum. Para çabuk bitiyor çünkü” sözleri, özellikle ekonomik koşullar nedeniyle birçok yaşlının temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlandığını gösteriyor.

“Maşallah demeyin, siz de çalışın”

Yoldan geçenlerin kendisini dinç bulduğunu söyleyen Köprülü, onlara verdiği cevabı şöyle aktarıyor: “‘Maşallah iyisin’ diyorlar, ben de ‘Siz de çalışın’ diyorum.” Köprülü’nün bu sözleri, yaşlı bireylerin hâlâ çalışma hayatında yer almasının sadece bireysel bir tercih değil, zaman zaman zorunluluktan kaynaklanan bir durum olduğunu hatırlatıyor.

Ders veren bir azim, düşündüren bir tablo

Kamil Köprülü’nün çalışkanlığı kuşkusuz ilham verici. Ancak onun hikâyesi, yaşlıların daha güvenli, destekleyici ve rahat bir yaşam sürebileceği koşulların ne kadar gerekli olduğunu da gözler önüne seriyor.