Bu akşam CHP İl Örgütü’nün düzenlediği dayanışma yemeğine katıldım.
Katıldım çünkü davetliydik; katıldım çünkü dayanışma içindi.
Katıldım çünkü ben bir sivil toplum temsilcisiyim ve nerede umut varsa orada olmayı kendime borç bilirim.
Elbette itirazlar oldu.
“Deprem anması varken bu olur mu?” diyenler çıktı.
Ama bilinmesini isterim: O salonda ne halay vardı ne coşku gösterisi…
Sadece türküler vardı.
Sadece yan yana oturan, birbirinin yüzüne bakan insanlar vardı.
Ve elde edilen gelirin bir kısmı da depremzedelere bağışlanacaktı.
Salon doluydu.
İnsanlar eğlenmek için değil, umut için bir aradaydı.
Benim bir partim yok.
Ama doğruya, güzele ve dayanışmaya karşı da mesafem yok.
Bugün ülkenin içinden geçtiği bu zor yıllarda, kelimeleri dikkatle seçmek, tutumu dikkatle belirlemek zorundayız. Çünkü her sözümüz, her tavrımız bir yerlere malzeme olabiliyor.
2026 yılına hepimiz sağ salim girdik.
Bu bile başlı başına bir dayanışma sebebidir.
Benim için 2026’nın anlamı nettir: Birlik, beraberlik ve dayanışma.
Ben Pir Sultan’ın toprağından gelen bir bacıyım.
Bu kente çok emek verdim.
Bizler taş atana gül atamayız belki;
Ama bir oluruz, hür oluruz, güç oluruz.
İlkelerimizden vazgeçmeyiz.
Ama bu zor zamanlarda kimsenin ekmeğine de yağ sürmeyiz.
Ne taş atalım ne gül…
Sadece yan yana duralım.
Tek bir amacımız olsun:
Bir olalım.
Hür olalım.
Güç olalım.
Güç olalım ki zalimlerden kurtulalım.
Sevgi ve saygıyla,
Sevim Şahin