Zor zamanlardan geçiyoruz.
Ekonomik sıkıntılar, adalete duyulan özlem, sağlıkta yaşanan sorunlar, geleceğe dair belirsizlik... Neredeyse hangi kapıyı çalsanız aynı cümleyi duyuyorsunuz: "Çok yorulduk."
Ama tam da böylesi zamanlarda, umudu yeniden yeşerten insanlar çıkıyor karşımıza. Sessizce çalışan, halkın yanında duran, doğruları söylemekten çekinmeyen insanlar...
Eskişehir Tabip Odası Başkanı Sayın Nazan Aksaray'ı uzun zamandır ilgiyle takip ediyorum. Onu yalnızca bir hekim ya da bir oda başkanı olarak değil; emeğin, bilimin, vicdanın ve halk sağlığının sesi olarak görüyorum.
Doğa ve Yaşam Platformu'ndaki çalışmaları, çevreye ve yaşama duyduğu sorumluluğu gösterirken; sağlık alanındaki mücadelesi de hep aynı gerçeği hatırlatıyor:
"Sağlık haktır. Öncelik halktır. Hastaneler halkındır."
Bu sözler sadece bir slogan değildir. İnsan onuruna yakışır bir yaşamın en temel hakkının ifadesidir.
Geçtiğimiz günlerde Eskişehir Tabip Odası'nın düzenlediği sempozyuma katıldım. Salondan ayrılırken yalnızca yeni bilgiler edinmiş değildim; sağlık emekçilerinin omuzlarındaki ağır yükü de daha yakından görmüştüm.
Aile hekimleri, kurum hekimleri ve sağlık çalışanları yaşadıkları sorunları tüm açıklığıyla anlattılar. Bir yanda artan sorumluluklar, diğer yanda tükenmişlik... Buna rağmen insan hayatını korumak için verilen büyük bir emek vardı.
Sempozyum çıkışında arkadaşlarımızla yürürken kimsenin kolay kolay unutamayacağı bir sohbet ettik.
"Ülkemizin hangi alanına baksak insanlar mutsuz. Acaba alın teriyle çalışan emekçiler yeniden huzurla yaşayabilecek mi? İnsanlar yeniden içtenlikle gülebilecek mi?"
Bu soruların kesin cevaplarını bilmiyoruz.
Ama bildiğimiz bir gerçek var.
Umut, kendiliğinden doğmuyor. Umut; mücadele eden insanların omuzlarında büyüyor.
İşte bu yüzden halktan yana duran, bilimi savunan, doğayı koruyan, emeğe sahip çıkan her insan bu ülkenin geleceğine yakılan bir ışıktır.
Bizler yıllardır karanlığın sonundaki ışığı arıyoruz.
Belki yorulduk... Belki zaman zaman umutsuzluğa kapıldık... Ama hiçbir zaman umudu tamamen kaybetmedik.
Çünkü biliyoruz ki bu topraklar, umudunu yitirmeyen insanların omuzlarında yeniden ayağa kalkacaktır.
Ve inanıyorum...
Bir gün yeniden korkmadan konuşacağımız, özgürce güleceğimiz, çocuklarımızın geleceğe güvenle bakacağı, sağlık çalışanlarının hak ettiği değeri göreceği, emeğin karşılığını bulduğu bir Türkiye'yi hep birlikte kuracağız.
O güne kadar umudu büyüten insanlara selam olsun.
İyi ki varlar...